. تاریخچه زالو درمانی: زالو از ۲۵۰۰ سال قبل در هند، یونان، روم، ایران و سپس در اروپا استفاده پزشکی داشته است. در قرن نوزدهم از این جانور کوچک برای درمان هر دردی از جمله سردرد، تب، زخمهای عفونی شده، دمل و آبسه، ورمها، هموروئید و… استفاده میشده است. زالو کرمی است لزج، چسبنده، خون آشام و به دلیل صفات فوق چندش آمیز و نفرت انگیز است. در ادبیات ما «زالوصفت» به آدم هایی می گویند که از دیگران بهره کشی می کنند و در واقع به آنها می چسبند و خون آنها را می مکند. اغلب ما از این جانور تجسم نامأنوس داریم. زالو در مزارع برنج به ساق پا یا دست های دختران و زنان شالیکار که بوته های ظریف برنج را نشا می کنند می چسبد و آب باتلاق را از خون آنها رنگین می کند. زالو از آب دلو یا جرعه ای آب چشمه که رهگذری تشنه برای آشامیدن بدان روی می آورد داخل گلو و بینی او می شود و ناراحتی خوف انگیزی پدید می آورد. حداقل تاریخ طب گواه آن است که خدمتی که زالو به نوع بشر کرده است بیشتر از تمام زیان هایی است که برای وی برمیشمارند. استفاده از زالویی به نام زالوی پزشکی (Hirudo medicinalis) برای بسیاری از بیماری ها از دیرباز نمو

ھر زالو 5 الی 30 سی سی خون می مکد. زالو قلب نداشته و تنها رگهای منتشر در سراسر بدن دارد. زالو مغز نداشته و 32 گانگلیون و طناب عصبی دارد. ریه نداشته وتنفس پوستی دارد . سه آرواره به شکل Y دارد که روی هر آرواره حدود 100 دندان وجود دارد.! در لوله گوارش زالو آنزیمهای بیوشیمیایی وجود دارد كه هر نو میكرو ارگانیسم اعم از باكتری و ویروس و یا میكروب و تك یاخته ای را حداكثر ظرف نیم ساعت مضمحل نموده و از بین می برد. پس از خونخواری 2 الی 10 برابر افزایش حجم پیدا می کند. 5 جفت لكه چشمی در انتهای پیشین دارد. مزاج بزاق زالو گرم و خشک است و صاحب فعل محلل و مفتح سدد. نور گریز و شب کار و شب رو می باشند . برای آنکه زالوها به خوبی و به سرعت به بدن انسان بچسبند , بهترین راه تنها آب داغ است که قبلا جوشیده و عاری از میکروب شده باشد که داغ داغ روی محل مورد نظر ریخته شود یا اینکه محل مورد نظر را در آب داغ فرو برده شود آنگاه زالو ها را بدان می چسبانیم تا گرما باعث انتشار بوی خون شود و زالو احساس کند که به طعمه خود رسیده است . به سرعت نیش خود را به کار می اندازد و عمل مکیدن خون آغاز می شود . اگر زالو در یک